محمدابراهیم محمدی‌پناه

پیشینه

سلام!

از همون اوان کودکی از درس و مشق گریزون بودم. کلاس چهارم دبستان بودم که بابای عزیزم برای اولین بار یک رایانه خرید. موجودی که حتی قبل از دبستان، با این که هیچ چیز در موردش نمی‌دونستم و حتی ندیده بودمش، درباره‌ش خیلی کنج‌کاو بودم...

من و رایانه

رایانه یکی از صمیمی‌ترین دوست‌هام شد. دوران دبیرستان رو در کنار دوست عزیزم به علافی گذروندم که بحمدالله برکات فراوانی داشت. پیش‌دانش‌گاهی شد و تصمیم گرفتم درس بخونم و برم دانش‌گاه. تحمل دوریش سخت بود ولی همین کار رو کردم و به لطف خدا توی رشتهٔ مهندسی کامپیوتر دانش‌گاه تهران قبول شدم. اون وقت بود که به مصداق بیت «هرکسی کو دور ماند از اصل خویش...» دوباره به اصل خودم برگشتم و زدم تو نخ علافی. البته این بار رفیقم موقعیت خیلی به‌تری پیدا کرده بود. دیگه اگر عزیزی می‌گفت «درسِت رو بخون» می‌تونستم بگم «درس من رایانه است!». توی دانشگاه، سال اول، سر درس برنامه‌سازی پیش‌رفته با گنو/لینوکس آشنا شدم...

من و نرم‌افزارهای آزاد/بازمنبع

همین طور روزگار بر من می‌گذشت تا این که یک روز adminهای قبلی خادم‌های لینوکسی سایت کامپیوتر دانش‌کده‌مون، به یکی از دوستانم و بنده پیش‌نهاد کردن که جاشون رو بگیریم. اولش راغب نبودم، اما روز به روز علاقه‌مند تر شدم. مدتی بعد، یکی دیگه از خادم‌ها هم به عهدهٔ بنده و دوستم گذاشته شد. از اون موقع تا الآن خیلی چیزها رو با راه انداختن و اداره کردن این خادم‌ها یاد گرفتم.

از طرفی توی دانش‌گاه با دوست عزیزم آقای سعید تقوی آشنا شدم. قرار شد تا توی طرح OpenDevelop که یک توزیع گنو/لینوکس برای توسعه‌دهند‌گان نرم‌افزار هست، مشارکت داشته باشم.

کم‌کم با Debian آشنا شدم و ازش خیلی خوشم اومد؛ یک ساختار تر و تمیز و منطقی و بسیار مردمی! بعد از اون هم با Ubuntu آشنا شدم. اوبونتو رو به عنوان بچهٔ خوشگل Debian دوست دارم؛ یک توزیع قدرت‌مند و کاربردوست. از اون موقع تا امروز، توی Launchpad هم کمی فعالیت می‌کنم که تا حالا بیش‌تر ترجمه بوده.

-- Ebrahim 02-11-2007 22:56:48

CategoryHomepage